#ding 23!

Ding #23 Evalueer wat je in de afgelopen tijd hebt geleerd

Tja wat heb ik de afgelopen tijd geleerd?
Een paar dingen, dat collega’s veel tijd over moeten hebben om al die 23 dingen
zomaar in werktijd te doen! Ik weet niet hoe ik dat voor elkaar moet krijgen.
Waneer doe ik dan mijn “dingen”? Meestal net als nu aan de kamertafel
met de laptop, op zondagochtend. Kim -onze dochter van 6- is lekker aan het
spelen met haar meiden dingen… 

Geen dingen geleerd dan?

Nee niet echt, de meeste dingen waren toch
wel bekend. Of ik heb “iets” tegen de toepassingen (Flickr, Chatten…veel
gegevens zomaar op het net zetten). Tja je moet eerlijk zijn, dus ik doe niet
mee aan de lofzang over de “dingen”. 

Wat heeft dit leerprogramma “gedaan” met jou en met de organisatie waar je werkt?

Ik denk dat het voor de organisatie wel
een goede zaak is, iedereen is nu min of meer digitaal en kunnen met
“dingen” overweg. Goed voorbeeld is het verbouwing
weblog van Bloemendaal. Zonder de 23 dingen was dat er waarschijnlijk
niet geweest. Zeker in de bibliotheek is het toch heel belangrijk dat je weet
wat er op het Internet te doen is. Eigenlijk in de maatschappij. Waren tot 5 6
jaar geleden de belangrijkste nieuwsbronnen kranten en tijdschriften en
televisie, nu komt Internet eigenlijk op de eerste plek voor nieuwsvoorziening.
Misschien nog niet bij de mensen boven de 40, 50 jaar, maar wel bij de jonge generatie
die met Internet opgegroeid is. Dit proces gaat nu zo snel, mobiel Internet gaat
hier een grote rol in krijgen. De GSM telefoon is niet alleen meer om te bellen,
nee bellen is eigenlijk een bijzaak geworden. Even snel je RSS feeds lezen via
je mobieltje, het is nu nog wat duur dat mobile Internet maar dat was het bellen
ook toen de GSM doorbrak een goede tien jaar geleden. Nu is mobiel bellen bijna
goedkoper dan normaal bellen. Het is denkbaar dat de papieren kranten over een
jaar of 5 geheel verdwenen zijn en vervangen door een digitale versie!
Natuurlijk de GSM en PDA’s zijn nu nog wat onhandig, maar de telefoontjes van 10
jaar geleden zagen er ook nog uit als kleine koelkastjes. MP3 spelers telefoon
laptop en PDA, het komt allemaal samen in een klein handzaam apparaat. Draadloos
netwerk is overal gratis of voor een klein bedrag beschikbaar. 

Dit gaat grote invloed hebben op ons werk
in de bibliotheek. De traditionele bibliotheek zoals wij hem gewend zijn gaat
echt verdwijnen, papieren boeken zijn echt uit over een jaar of tien! Lijkt me
leuk om deze voorspellingen te lezen over tien jaar als ik in een warm tropisch
land van mijn pensioen aan het genieten ben …

Wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren?

Ik heb vaak het woord “sociaal”
in het programma gelezen, eigenlijk vond ik het van begin tot het einde maar een
asociale aanslag op mijn vrije tijd door de werkgever. Ik ga dan ook zeker niet
meedoen met een vervolg, of iets dergelijks wat er in de toekomst komt.
Wat ik erg gemist heb is samenwerking, met elkaar dingen doen. Tijd hiervoor tot
onze beschikking stellen lijkt me een normale zaak. De werkdruk ligt al heel
hoog, dan komen er opeens nog “die dingen” bij.

23 Dingen is voor mij …

voorbij!

Eindelijk…dat was het dan! Dit log
blijft nog even staan, dan druk ik de “del” knop in…dus nog even
snel lezen!

   

Ding #22

#22 Aquabrowser My Discoveries en andere sociale bibliotheekcatalogi

Nu zijn we dus aangekomen bij het één
na laatste ding van de 23 dingen, als ik rondkijk op de blogs
van de collega’s kom ik tot de conclusie dat de meeste met veel meer plezier aan
de 23 dingen gewerkt hebben dan ik. Ik ben blij dat dit tijdvretende gebeuren
voorbij is…ik zie het als een gemiste kans dat er zo weinig tijd was om dit
echt met elkaar te doen! Maar goed nu dus ding 22…

Ik verbaas me vaak welke zoekwegen ons
publiek soms volgt, en soms over de resultaten waarin “gekke”
zoekwegen soms leiden. Ik heb er vrijwel elke dag mee te maken, iemand heeft een
vraag vaak moet je even logies denken om te bedenken wat de persoon nu eigenlijk
wil. Veel mensen kunnen niet op een heldere manier hun vraag stellen. Daarom
zijn die “Aquabrowser” ideaal in de bibliotheek. We hebben een tijd in
Concerto wordsurfer gehad, helaas was dat ding opeens verdwenen. Eerst dacht ik
dat dit een storing was in “Consnertto”, maar nee zoals mijn collega
gelijk vertelde “o nee dat werkt niet goed” eigenlijk heb ik tot
vandaag niet goed begrepen wat er niet goed aan was -behalve dat de publiek pc’s
wel eens vast liepen- het publiek kwam met onverwachte resultaten. In een ver
verleden heb ik me geruime tijd bezig gehouden met het maken van een “Trefwoordenregister”,
heerlijk werk zo stilletjes met die kaartjes, een typemachine een stapeltje
boeken en een zacht muziekje uit het radiootje op de achtergrond. Toen de
computer er kwam heb ik persoonlijk dit kaarten archief -werk van jaren- in het oud papier gegooid.  Maar goed met de intrede van “My Discoveries” mag het publiek het allemaal zelf gaan doen…

Ik heb een poosje rondgekeken op deze
Aquabrowser, en ja dit is mooi. Elke werkdag zit ik toch wel poosje rond te
zoeken met picarta, of andere catalogi.
Toch blijft het meeste werk zitten in het beschrijven van de boeken, en dit
blijft voorlopig toch het werk van de “echte” bibliothecaris. Is het voorstelbaar dat
het “gemene volk” ook dit zelf gaat doen? Het gaat mij niet verbazen,
als je twintig jaar geleden verteld zou hebben dat in 2008 de bezoekers van de
bibliotheek zelf hun boeken scannen had iedereen je voor gek verklaard!
Ongemerkt moet ik dan gelijk denken aan de regels van de Goudse Librije, daar
waren geen vrouwen of “de kinderen” welkom…het was natuurlijk ook
niet toegestaan om zich met de indeling van de Librije bezig te houden. Dat was
het werk van de Librije meester. Het is dus voorstelbaar dat bibliotheken
volledig sociaal worden, titel beschrijvingen worden gewoon door het publiek
gemaakt via Internet. Ook de indeling gaat zoals het publiek het graag wil, geen
PIM of SISO meer…het kan zelfs voorstelbaar worden dat onze taak eruit gaat
bestaan uit het eenmaal per week een aantal dozen met nieuwe boeken neerzetten
die door het publiek moeiteloos in de juiste kasten geplaatst worden? Dit is wel
het uitgangspunt  van Web 2.0! Waarschijnlijk voldoet deze filosofie niet
geheel aan de verwachtingen van Rob, maar bedenk het tijdstip waarop dit
geschreven is. Zo ik neem nog een glaasje en dan hebben we ding 22 ook weer
gedaan!

Bibliotheek op het station?

GOUDA – Naast de kiosk, het boekenwinkeltje, de minisupermarkt, wordt een aantal stations in Zuid-Holland over een paar jaar uitgebreid met een bibliotheekje.

De provincie en de Zuid-Hollandse bibliotheekorganisatie Probiblio overleggen met de Nederlandse Spoorwegen over het huren van ruimten. Het gaat om de stations van Gouda, Leiden, Den haag, Rotterdam, Dordrecht en Zoetermeer. Stedenbaanstations, waar in de toekomst overgestapt kan worden van ‘gewone’ trein op lightrailsystemen, zoals de RijnGouwelijn. De ‘treinbibliotheken’ wordt voor wat de financiële bijdrage van de provincie de opvolger van de strandbibliotheek, zoals onder andere Hoek van Holland die kent. Een ruimte zoeken moet in Gouda geen probleem worden. De vroegere koffiehoek in de stationshal staat al geruime tijd leeg.

Wachtend op je al dan niet vertraagde trein kun je boeken lenen en die bij een volgend bezoek aan het station inleveren. Reizigers zien wel iets in het systeem. ,,Als het maar snel werkt,’’ zegt G. van der Laan. ,,Anders mis je je trein.’’ A. van Driel hoopt dat het niet verplicht wordt je boek in dezelfde bibliotheekdependance terug te brengen. ,,Wat me handig lijkt is dat je voor je de trien in stapt een boek leent en die bij aankomst kunt inleveren.’’

Voor de meeste steden waar een bibliotheek kan komen, is het nog niet verder dan een idee. Dordrecht is het verst, zegt J. Deckers van Probiblio. In die stad heeft haar organisatie zowel de Nederlandse Spoorwegen als de bibliotheek weten te enthousiasmeren Probiblio denkt al langer na over nieuwe manieren om de lezende mens te bedienen. De al genoemde strandbieb in Hoek van Holland en andere badplaatsen bestaat al langer en gaat nog tenminste twee jaar door.

Bron: AD Groene Hart 22 maart 2008

Hugo Claus overleden

Hugo Claus (78) overleden

AMSTERDAM – Hugo Claus is woensdagmiddag op 78-jarige leeftijd in het Antwerpse Middelheim-ziekenhuis overleden. Dat heeft uitgeverij De Bezige Bij bekendgemaakt.
De Vlaamse schrijver, schilder en cineast leed aan de ziekte van Alzheimer. Volgens de uitgever had Claus zelf het moment van zijn dood bepaald en had hij om euthanasie gevraagd.

Oeuvre

Claus laat een indrukwekkend oeuvre na. Hij schreef zowel poëzie als proza en toneel en kreeg talrijke literaire prijzen, waaronder in 1996 de Prijs der Nederlandse Letteren.
Jarenlang werd hij ook genoemd voor de Nobelprijs voor Literatuur. Hij zou dan de eerste Nederlandstalige en tweede Belgische winnaar van de belangrijkste literaire prijs in de wereld zijn geworden.

Het Verdriet van België

Als belangrijkste werk van Claus wordt Het Verdriet van België beschouwd, dat in 1983 verscheen. Andere werken zijn zijn debuutroman De metsiers (1950), waarvoor hij de Leo J. Krijnprijs kreeg. Andere bekende werken zijn De verwondering en Omtrent
Deedee. Claus was zeer productief als toneelschrijver. Toneelstukken als Suiker, Een bruid in de morgen en Vrijdag behoren tot het klassieke repertoire. Daarnaast schreef hij filmscenario’s voor zijn vriend Fons Rademakers.

Schilderen

De laatste jaren legde Claus zich vooral toe op schilderen. Twee jaar geleden was een overzichtstentoonstelling van zijn werk te bezichtigen in het Cobra-museum in Amstelveen.

Geschokt

België reageert geschokt op het overlijden van Hugo Claus. Vlaams minister van Cultuur Bert Anciaux vindt Claus “de absolute top. Voor mij is hij de beste dichter aller tijden.”
Ook Hugo Brems, hoogleraar Nederlandse Literatuur aan de Katholieke Universiteit Leuven, herinnert zich Claus vooral als dichter. Brems roemt de taalkracht, stijl en formuleringen van de “duizendpoot” Claus, wiens poëzie de “eeuwen zal trotseren”.

Monument

Volgens Brems was Claus een monument in de dubbele betekenis van het woord: “Iedereen heeft hem in de kast staan. Maar ‘monument’ betekent ook versteend. De vraag is of hij ook nog veel gelezen werd.”
De literatuurhistoricus is er van overtuigd dat Claus de geschiedenis zal ingaan als het hoogtepunt in de na-oorlogse Vlaams-Nederlandse literatuur.

Mulisch

“Ik heb een vriend verloren en de literaire wereld een grootheid.” Dat stelde schrijver Harry Mulisch woensdag in een reactie.
Volgens Mulisch, die samen met onder anderen Claus in de jaren zestig het tijdschrift Randstad oprichtte, was Claus dé schrijver van Nederlandstalige literatuur. “Dit is een ernstig verlies.”
Mulisch en Claus waren lange tijd bevriend. “Ik ken hem voor mijn gevoel al mijn hele leven. Wij lagen elkaar goed. Dat is best een unicum want er zijn ook veel schrijvers die ik niet mag.”
Claus leed aan de ziekte van Alzheimer. Zijn overlijden kwam dan ook niet onverwacht voor Mulisch. “We zagen dit natuurlijk wel aankomen, maar als het dan zo ver is komt het toch harder aan dan verwacht.”
Hugo Claus werd, net als Mulisch, vaak getipt als mogelijke winnaar van de Nobelprijsvoor Literatuur.

Bron: (c) ANP/NU.nl

De krant

Uit de krant!

Bibliotheek ’s-Hertogenbosch : FONspot!

De Stadsbibliotheek
in de Hinthamerstraat beschikt sinds kort over een FON WIFI-hotspot. Via deze
hotspot kunt u gratis gebruik maken van draadloos internet. U kunt uw laptop of
ander WiFi gereed apparaat meenemen en verbinding maken met het internet.

Om verbinding te kunnen maken met het internet dient uw apparatuur te beschikken
over een draadloze netwerkkaart (802.11b, of 802.11g).

In de Stadsbibliotheek kunt u nadere informatie verkrijgen over het verbinding
maken met het draadloos internet. In oktober 2007 werd
ook de Stadsbibliotheek in Izegem (België) een FON Wifi Hotspot!

zie hier en hier

Ik ben de laatste tijd aan het experimenteren met een
FON wifi-hotspot en stel me het al helemaal voor, onze studiezaal helemaal
vol met mensen met laptops met draadloos Internet. Vandaar even dit bericht van
de FON website over de bibliotheek van ’s-Hertogenbosch die dus FON
draadloos Internet in de bibliotheek heeft. Bovendien is FON helemaal 2.0!

Ding #21

Ding #21 Muziek online beluisteren in een sociaal netwerk

Ding 21, muziek online beluisteren in een
sociaal netwerk. Klinkt goed hoor, ik had al een paar keer deze week op de 23
dingen website zitten kijken of ding 21 er al was. Samen met Daglaoui
(mijn kamergenoot) heb ik de afgelopen week al een paar keer zitten kijken
op de 23dingen website of het nieuwe ding al vrijgeven was. Samen hadden we ook
al plannen gemaakt over het sociale aspect van een aquabrowser, zoals het
in ding 21 genoemd is. Nu gaat opeens ding 21 een andere kant op. Ik heb die
site van LastFM even opgezocht, en “mijn muziek” voorkeur opgegeven.
Pink Floyd, en ja de eerste track die ik hoorde was van Pink Floyd. Dat was ook
alles, toen ging de muziek over in een soort Sky Radio (steevast door mij
aangeduid “Zeik Radio)  mix. Niet wat je direct aan een Pink Floyd fan
voorschotelt. (Nog even over Sky Radio, in de jaren 70 heb ik eens een
gesprek gehad met iemand die net zo gek was over RADIO
als ik, hij had een geweldig idee; een radio station zonder DJ’s met de hele dag
soft pop…zou geweldig zijn! Ik zag er helemaal niets in…) Tja
ik denk zelf dat ik niet zo sociaal ben om op zo’n website te hangen, ik luister
liever met mijn satelliet schotel naar Radio
Caroline. Dat klinkt ook veel beter dan die brakke MP3tjes…

Ding #20

Ding #20 Instant Messaging : blabla of uhhuh?

Ding 20 gaat dus over “Instant
Messaging” of te wel “chatten”. In de tijd dat ik net actief was
op het Web heb ik me laten overtuigen om ICQ te instaleren op de pc. Wel aardig
dacht ik, het was ook nog in de tijd dat ADSL iets was dat in Gouda nog niet
leverbaar was, sterker op snel Internet hebben we tijden moeten wachten in de
kaasstad! De baardige kabelbaas in Gouda is namelijk niet gesteld op nieuwe
dingen, Internet via de kabel kwam pas veel later. Half Gouda was toen al in het
bezit van een ADSL verbinding. De zelfde man heeft ook digitale televisie ook
jaren tegen kunnen houden, zodat wij om van alle ruis af te komen maar net als
vele van onze buren maar een satelliet ontvanger met bijbehorende schotel
neergezet hebben. Toen de baardman gedwongen door politiek wel aan digitaal moest,
heeft hij een ander bedrijf op “zijn” kabel toegelaten…hij hield er
niet van dus ging hij het niet verkopen! Maar goed ik dwaal weer helemaal af…ICQ…ja
is wel leuk. Maar het kost veel tijd, en in die tijd dus veel telefoon tikken.
Op een bepaald moment heb ik het van de pc gehaald, het koste gewoon teveel
tijd! Als je aan een klusje op de pc begon, een webpagina maken of zo, ging dat
ding opeens te schrijven aan je. En voor je het wist was je weer een uur
verder…

Op mijn “grote pc” waar ik
zelden mee werk, heb ik skype staan. Skype is ook een chat programma, maar
eigenlijk meer een telefonie programma. Je kan er mee over de hele wereld mee
bellen. Naar andere gebruikers met een pc ook met beeld via de webcam. Wij
gebruiken het zo weinig dat ik nog niet de moeite genomen heb het op de nieuwe
laptop te zetten. Chatten doe ik eigenlijk nooit. Ik vind het zelf eigenlijk te
direct, je kan niet nadenken over een antwoord. Je bent er ook veel tijd aan
kwijt, en je zit vaak al snel onzin te verkopen. In de bibliotheek wordt er vaak
gechat, er was een tijd dat er voor 10 eurocent een eindeloze chat sessie kon
worden opgezet. De meisjes kwamen stilletjes binnen in de studiezaal, vaak namen
ze plaats bij het raam zodat je niet zou meekijken. Na ongeveer een kwartiertje
ging er een GSM telefoon af, er werd dan vaak op opgewonden toon een gesprek
gevoerd. Waarop ik het meisje dan ging vertellen dat er niet gebeld mocht worden
in de studiezaal. Vaak zetten ze het gesprek voort buiten waarbij ik net genoeg
kon opvangen dat er een date was…

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit
een voorbeeld gezien heb van echt professioneel gebruik van chat, in ons
programma concerto zit trouwens ook een soort chat functie, in de eerste dagen
toen we net met “consnertto” werkte kregen wij wel eens vreemde
berichten vanuit bloemendaal…het scherm veranderde dan opeens in een chatbox
terwijl ik net heel geduldig een boze mevrouw over haar 10 cent telaatgeld aan
het vertellen was. Ik had toen nog een collega die niet van halve maatregelen
hield, één telefoontje van hem was voldoende om “DIE ONZIN” voorbij
te laten gaan.

Is er dan helemaal geen toepassing voor
chat? Jawel dat denk ik wel, maar dan moeten wij de bibliotheek toch eerst nog
meer 2.0 worden. (Waarom zijn wij niet 2.0? Wij zijn geeneens 0.0 in de bibliotheek! Draadloos netwerk…nooit van gehoord terwijl in de eerste de beste kroeg in Gouda lekker draadloos gewerkt kan worden. Een omslachtige manier van Internet gebruik met bonnetjes en gedoe met printen waar niemand iets van snapt.)
Ik denk zelf dat over een paar jaar het heel normaal is om
tegen een klein handzaam apparaatje te praten. Dat ding is dan een soort
telefoon, laptop computer in een. Het ding zet spraak moeiteloos om in
geschreven tekst. Zoekopdrachten voert het moeiteloos uit in een paar
tellen. Wij medewerkers in de bibliotheek lopen rond met zo’n ding, vragen
kunnen we in een paar seconde oplossen. Zo komt alles bij elkaar, al@edin
is dan eigenlijk de inlichtingen medewerker. Boeken zijn die er nog dan? Ik weet
het niet…wat denken jullie?

Het is dus zeker wel belangrijk om met al deze nieuwe mogelijkheden om te gaan, hierbij dus het aloude spreekwoord in onze gedachten te houden: Onderzoek alle dingen, en behoud het goede!